Eindelijk weer eens een update. Ik begin het inmiddels aardig door te krijgen wat men hier van mij verwacht denk ik. Ik ben het tot nu toe nog niet altijd met mijn baasjes eens maar misschien vinden we binnenkort een manier waarmee we allemaal tevreden kunnen zijn. Ik heb inmiddels de nodige gehoorzaamheidstrainingen en ringtrainingen gevolgd maar kan nu niet zeggen dat ik het allemaal zo geweldig vind hoor. Het zijn eigenlijk alleen
maar dure woorden om te zeggen dat ik gewoon te doen heb wat ze zeggen.
Ik heb daar niet altijd evenveel zin in en dat laat ik dan ook duidelijk merken hoor. Ze zullen hier weten dat ze een hondje met karakter in huis hebben.
Sabine heeft inmiddels een ‘baby’ gekregen, en ze noemen hem de hele tijd Quinten. Volgens mij is hij net zo doof als de pups van Purdey hoor maar Goed, dat moeten ze allemaal zelf maar weten. Ik vind het allemaal nog niet
zo interessant want je kunt nog niet eens spelen met hem. Nog een paar jaartjes wachten zeggen mijn baasjes. Weet je hoe oud ik dan al ben voor ik
fatsoenlijk met hem mag gaan spelen?????
Purdey is anderhalve week geleden bevallen van 6 leuke pupjes. Ik denk bij mezelf: die ga ik alvast van alles leren dan hoeven straks de baasjes dat niet meer te doen. Ik had een heel lesrooster in elkaar gezet: eerst zou ik ze
leren om uit die rare kist te kruipen waar ze nu met z’n allen in liggen. Mag ik niet in de buurt van die kist komen van Purdey.!!!! En wat nog erger is: als ik dan nog een keer probeer om terug te gaan krijg ik van mijn baasjes op mijn  kop. Dan maar verder met les nr 2 leren blaffen, altijd handig als je iets gedaan wil krijgen van andere grote honden of van je baasjes. Moet je wel andere baasjes hebben als ik want ik krijg alleen maar op mijn donder als ik ga blaffen. Wat denk je dat mijn baasje zegt: Hé sufferd spaar je de moeite ze kunnen je toch niet horen. Ga ik voor de opening van de kist wat streken uithalen in de hoop dat de kleintjes wat actiever worden, weten ze mij te vertellen dat ze nog niets kunnen zien. Nou vraag ik je: dat is toch niet normaal meer, heb ik allemaal goede bedoelingen en komt er gewoon
niets van terecht. Volgens mijn vrouwtje krijg ik nog kansen genoeg want ze blijven nog een paar weekjes bij ons dus ik heb nog kansen. Afgelopen woensdag moest ik examen doen voor de gehoorzaamheid, ik ben blijkbaar met net genoeg puntjes geslaagd. Ze hadden mij ook vooraf moeten vertellen dat het die dag om een examen ging dan had ik misschien wel iets beter mijn best gedaan. Maar mijn vrouwtje is allang blij dat we het gehaald hebben dus ik kan ook tevreden zijn.
Met de ringtraining probeer ik altijd als de beste om mijn vrouwtje tot wanhoop te drijven. We zijn een paar keertjes bij onze goede vrienden Paul en Nid geweest voor een extra training. Het is mischien wel ver rijden maar mijn vrouwtje vind het heel fijn om daar te  trainen want daar krijgt ze lekker veel aandacht en ik dus ook. Paul is meestal redelijk tevreden over mijn prestaties dus ik mocht vandaag mee voor mijn eerste show samen met onze Luna. Luna werd 2e met een uitmuntend en ik werd ook 2e met een veelbelovend. Volgens mijn baasjes kan ik nog geen betere resultaten behalen omdat ik nog een puppie ben. Mijn baasjes en Paul waren dik tevreden over mijn acties in de showring, je snapt daar zat weer een lekkere beloning aan vast.
Nu ga ik uitrusten en dan kan ik morgen de mensen die naar onze pupjes komen kijken allemaal weer jaloers maken. Als ze hier weggaan willen ze allemaal wel zo’n leuke hond als ik. Volgens mijn vrouwtje heb ik een beetje teveel eigendunk maar ik vind dat dit best meevalt.

Het heeft even geduurd maar hier ben ik weer. Wat een gedoe allemaal zeg. Ik dacht dat ik rust zou krijgen als mijn broers en zus met hun nieuwe baasjes mee gingen. Nou mooi niet dus!!! Ik vraag me af of hun het ook allemaal zo zwaar getroffen hebben. Ik mag dus echt bijna niets meer. Ik mag de andere honden niet in hun staart, oren of poten bijten, nou zeg ik je, ronduit flauwekul toch?

Ik ben inmiddels begonnen met de ringtraining (voor de shows die ik in de toekomst moet gaan lopen?) en de gehoorzaamheidstraining op de hondenschool hier in de buurt. Volgens mijn beleving klopt het niet allemaal wat ik nu moet doen hoor. Bij die ringtraining krijg ik eerst te horen dat mijn vrouwtje toch zeker door moest gaan met mij op de trimtafel te zetten. Nou daar heb ik dus mooi een grote pesthekel aan maar ik ben bang dat ik er niet onderuit ga komen. Toen hebben we een paar rondjes gelopen met een heel raar bandje om mijn nek maar dat was om te oefenen zei mijn vrouwtje. Ze had wel lekker veel lekkers bij voor mij. Ik kreeg wel veel complimentjes dat ik het niet slecht deed voor de eerste keer. Afgelopen week ben ik voor het eerst mee geweest naar de honden en daar hoorde ik iedereen tegen hun hondje zeggen dat die moest gaan zitten als zij stopten met lopen. Wat doet mijn eigenwijze vrouwtje??? Ik mag niet gaan zitten maar moet blijven staan als zij stopt, nou vraag ik je. Dat is toch niet te doen voor zo’n klein ventje als ik ben. Maar 1 gelukje zij wordt niet boos als ik een keertje mezelf vergis en toch ga zitten.

Gisteren ben ik op bezoek geweest bij Paul en Nid, de fokkers van mijn papa en mama. Die gaven mij ook alleen maar complimentjes en lekkers. Iets minder leuk vond ik het toen Nid mijn oren weer opnieuw ging vastplakken, maar dat moest nog een poosje zodat ze er zeker van zijn dat ik straks met mooie tip-oortjes in de showring zal komen.

Daarna zijn we nog naar mijn peettante Siri en haar ouders (Aest Eloriel) geweest. Daar heb ik lekker gespeeld met de hondjes en me even lekker uitgeleefd op de speelweide van de hondjes. Ook hier kreeg ik weer super veel complimentjes en Siri was zo lief om mijn pootjes weer lekker schoon te maken en mij gelijk een lekker luchtje mee te geven. Iets minder leuk feitje: ik moest daarvoor weer wel op zo’n belachelijke trimtafel staan. Maar toen ik thuis kwam waren alle honden jaloers op mijn geurtje. Vandaag doe ik het lekker rustig aan en geniet van een rustige zondag. Over een tijdje laat ik jullie weten hoe het mij verder vergaat met al die onzinnige trainingen die ze voor mij bedacht hebben.

Hoi hoi, ik ben Rocky, de eerstgeborene van Heaven. Iedereen hier in huis en alle visite hoor ik zeggen: leuk je mag hier blijven. Nou na vandaag weet ik allemaal niet zo zeker meer of dat wel zo leuk gaat worden hoor.

Tot gisteren was het allemaal aardig zoals ik al gewend was. Nu moet ik af en toe verplicht tussen de grote honden lopen of ik dat nu wil of niet. Vanochtend nemen vreemde mensen zomaar mijn broertje Benji mee. Wat is daar nu leuk aan? Hij was mijn beste vriendje en wij hielden altijd een wedstrijdje wie het eerst zijn brokjes op had, nu moet ik weer een ander slachtoffer uitkiezen.

Maar ja de keuze is er nog dus dat zal wel lukken. Denk je dat je alles gehad hebt voor die dag wordt je ineens uit de ren gehaald, krijg je een lijntje aan en wordt er van je verwacht dat je zomaar mee gaat lopen met ze, mooi niet dus. Ik wil eerst weleens weten wat me allemaal te wachten staat voor ik ook maar één pootje verzet, nou ja, voor wat lekkers doe ik het ook wel hoor.

Ik mocht mee met de auto en nu moest ik helemaal alleen in een hok van de grote honden, best wel een beetje eng. Ik werd ook nog een klein beetje ziek in de auto, maar dat vonden ze gelukkig niet zo erg. We waren inmiddels bij de dierenkliniek aangekomen en nadat mijn baasjes zich gemeld hadden kreeg ik gelijk een paar druppels in mijn ogen. Ik schrok me halfdood, dan staan ze allemaal te roepen van: oh wat lief en oh wat leuk maar ondertussen doen ze zoiets bij je. Ik heb me bij het onderzoek maar heel rustig en lief gedragen in de hoop dat....... En ja hoor, En de uitslag????? ALLES OK. Ik kreeg daarna heel lekkere snoepjes van iedereen die me maar zag.

Daarna de rit naar huis, maar toen heb ik me groot gehouden hoor. Eerst begon ik maar met janken, maar ik had al snel door dat dit geen enkele resultaat op ging leveren dus heb ik mijn stembanden gespaard en ben lekker gaan slapen. Thuis werd ik door mijn broers en zus helemaal besnuffeld en kregen we gelijk weer lekker eten dus dat maakt al weer veel goed, toch???
We zullen zien wat de toekomst me brengen gaat, misschien valt het toch nog wel mee en zijn die mensen hier nog niet zo verkeerd. Ik houd jullie af en toe op de hoogte van mijn avonturen binnen deze familie.